اختلالات گفتار و زبان و نابینایی در تهرانسر

گفتاردرمانی غرب تهران در تهرانسر

اختلالات گفتار و زبان در افراد مبتلا به نابینایی در تهرانسر یکی از مواردی است که همیشه در مورد آن بحث وجود دارد. نقایص بینایی به اندازه نقایص شنوایی بر رشد زبان اثر منفی ندارند. کودکانی که نابینا هستند زبان گفتاری را می­آموزند و نیز می­توانند خواندن را به کمک سیستم­های نوشتاری تطابقی ویژه از قبیل بریل و کامپیوترهایی که پرینت را اسکن کرده و آن را به گفتار تبدیل می­کنند، یاد بگیرند. سالهای زیادی تصور می­شد که نابینایی هیچ اثری بر رشد زبان ندارد. حتی یک افسانه محلی که اکنون معتبر نیست وجود دارد که افراد نابینا سیستم شنوایی فوق کارآمدی دارند که به طور خودکار فقدان اطلاعات بینایی را جبران می­کند. علیرغم طبیعی بودن آشکار زبان در کودکان نابینا، خطراتی برای رشد زبان در این گروه شناسایی شده است.

ویژگی های اختلالات گفتار و زبان در افراد مبتلا به نابینایی و رشد گفتار و زبان آنها :

کودکان نابینا اغلب در کسب واژگان تأخیر دارند. کلمات اولیه­ای که آنها به کار می­برند، حتی فعلهای«دیداری»، مانند «نگاه کردن»  مشابه آنهایی است که توسط همتایان بینا استفاده می­شوند. اما معانی مربوط به این کلمات محدودتر هستند و اغلب در دوره بیان تک کلمه، فراتر از بافت اصلی نمی­روند. کودکان نابینا شروع به ترکیب کلمات و بیان دامنه ه­ای از روابط معنایی مشابه با آنهایی که توسط کودکان بینا به کار برده می­شوند، می ­نمایند. اما احتمالاً بیشتر درباره فعالیت­های خود صحبت می­کنند تا فعالیتهای دیگران و احتمالاً کمتر از کودکان بینا هم توضیح می­دهند. در طول مرحله بیان دو کلمه ­ای کودکان نابینا احتمالاً بیشتر درباره وقایع گذشته صحبت می­کنند، در حالی که کودکان بینا تمایل دارند درباره اینجا و اکنون حرف بزنند.

کودکان نابینا برخلاف کودکان بینا از فعل زمان گذشته به عنوان یکی از ابتدایی­ ترین نشانه­ های دستوریشان استفاده می­کنند  اما قیود مکان را دیرتر از همتایان بینای خود به کار می­برند. به نظر می­رسد کودکان نابینا با مفاهیم زمانی قبل از مفاهیم فضایی سروکار پیدا می­کنند در حالی که در کودکان بینا برعکس است.

کودکان نابینا صداسازی­های خودانگیخته کمتری نسبت به همتایان بینای خود تولید می­کنند و اغلب کمتر آغازگر ارتباط هستند. کودکان نابینا نسبت به همتایان بینای خود در ایجاد و حفظ عنوان بحث، در تولید گفتمانی منسجم، در استفاده از شاخص های استدلال مستقیم مشکل بیشتری دارند. ممکن است در مراحل اولیه رشد نیز، استفاده از عبارتهای معمول، پژواک­ گویی، ضمایر انعکاسی، آهنگ یکنواخت و فقدان خلاقیت را نشان دهند.کودکان نابینا نسبت به همتایان بینای خود در کشف منظور زبان مشکل بیشتری دارند، تقویت می­کند. به طوری کلی  اکثر افراد نابینا، با گفتاردرمانی و تحریکات زبانی مناسب سرانجام به تکامل زبانی می­رسند که با افراد بینا تفاوتی نداره، هر چند ممکن است از راهی برسند که با را معمول تفاوتی جزئی دارد.

اختلالات گفتار و زبان در افراد مبتلا به نابینایی

جهت مشاوره، رزرو نوبت، ویزیت در منزل و خدمات آنلاین با ما تماس بگیرید.

 پیشنهاد هایی برای والدین دارای کودک نابینا:

والین جهت بهبود اختلالات گفتار و زبان در افراد مبتلا به نابینایی می توانند موارد زیر را رعایت فرمایند:

  1. برای اشیایی که کودک با آن­ها سروکار دارد، هم برچسب و هم توضیح ارائه دهند.
  2. سوال­ های باز و مستقیم ­تر بپرسند.
  3. در موضوعاتی که با کودکانشان بحث می­کنند، تنوع ایجاد کنند. هم درباره فعالیتهای خود کودک و هم در مورد چیزهای دیگری که در محیط اتفاق می­ افتد صحبت کنند.
  4. برای کودک الگوسازی کنند و او را تشویق به شرکت در بازی نمایشی نمایند.

مشورت با والدین کودکان نابینا در مورد به ره­گیری از این تکنیک ها می­تواند در به حداقل رساندن اثرات نقص بینایی کودک بر رشد برقراری ارتباط کمک کننده باشد.

اختلالات گفتار و زبان در افراد مبتلا به نابینایی در تهرانسر ؛ مدل های اختلالات زبان در کودکان

مدلهای اختلالات زبان در کودکان زیادی وجود دارد به طور کلی، یک مدل به طور ساده نشان دهنده تفکر ما درباره این موضوع است که چیزها چگونه کار می­کنند؟ مدل نیز مانند یک برچسب، معمولاً بعضی از عقاید و ذهنیات ما را درباره چیزی که ارائه می­شود، مجسم می­کند. روشی که مدل را از طریق آن مفهوم ­سازی می­کنیم، بر انتخاب ما درباره این که با آن چه کاری می­توان انجام داد، تأثیر می­گذارد. برای مثال اگر معتقد باشیم که اختلالات زبان ناشی از عملکرد عصب شناختی معیوب است، آنها را بسیار متفاوت­تر از وقتی که اختلالات زبان را ناشی از نا مناسب بودن محیط بدانیم، درمان می­ کنیم.

بنابراین وقتی در مورد یک اختلال زبانی بحث می­ کنیم آگاه شدن از مدلی که استفاده می ­شود مهم است. بسیار امکان دارد که متخصصین درباره این که چه مدلی برای ارائه پدیده اختلال زبان بهترین است توافق نداشته باشند. در حقیقت هیچ مدلی در این زمینه وجود ندارد که هر متخصصی آن را تأئید کند. اما بحث در مورد چگونگی تأثیر این تفاوتها در کار بالینی ممکن نیست مگر این که مدلها و فرضیات در ذهن ما روشن باشند. اجازه دهید یا بعضی از مدلهایی آشنا شویم که برای بحث در مورد اختلالات زبان در کودکان استفاده شده­ اند.

منبع اختلالات گفتار و زبان در افراد مبتلا به نابینایی در تهرانسر

  1. کتاب اختلالات زبان ریا پائول
  2. iranaudiology

برای اطلاعات بیشتر در زمینه مدلهای اختلالات زبان در کودکان، لینک زیر را مطالعه فرمایید.

مدلهای اختلالات زبان در کودکان

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row]

گفتار درمانی

اتیسماختلالات گفتار و زبان در افراد مبتلا به نابیناییاختلالات یادگیریارتباطارتباط غیرکلامیارتوپد فنیبزرگراه فتحبزرگسالانبلوار گلهابیش فعالیتاخیر در رشد گفتار و زبانتلفظ صداتهرانسرتوانبخش طراوتتوانبخشی تهرانسرجاده مخصوصجسمیچیتگرخلیج فارس غرب تهراندیر صحبت کردنذهنیشهرک آزادیشهرک آسمانشهرک سیناشهرک فرهنگیانکودکان و بزرگسالانگفتاردرمانیگفتاردرمانی کاردرمانی نوروفیدبک ارتوپد فنی تهرانسر خلیج فارس غرب تهرانمنطقه 21مهارت های اجتماعینوروفیدبک

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.